ومن هميشه دير رسيدم شايد هر بار با قطار قبلي بايد مي آمدم تقدير من هميشه چنين بود شايد اين طلسمي است كه تا هميشه دست نخواهد خورد روزي كنار رودي مردي كليد بختش در آب افتاد و آن كليد را شيطان ترين ماهي ها بلعيد و سوي دور دست ترين درياها گريخت و يك نفر كه پيش تر از من رسيد صياد شاه ماهي من شد
و من... دوباره... دير ... رسيدم.!!This is my lalaland!
